- откройте наш сайт через Яндекс-браузер;
- в компьютерной версии браузера нажмите на значок замкa слева от адресной строки;
- в мобильной версии нажмите на три точки ;
- в появившемся поле кликните по ссылке "Отзывы о сайте";
- напишите отзыв и нажмите кнопку "Сохранить".
❤️❤️❤️
Uşaqlığın son gecəsi - Ərizə
Videoya baxın və aşağıdakı sualları cavablandırın:
| Транскрипт |
Davud: Murad, axı sənə bir işim düşüb.
Murad: Nə işdir ki?
Davud: Ərizə yaza bilirsən?
Murad: Yazıram. Ancaq indi işə tələsirəm. Rüstəm gözləyir e.
Davud: Dayan görək e. Rüstəm gözləyir. Qoy gözləsin. Bura bax. Sən mənim üçün ərizə yaz, mən də bax iki manat verim sənə.
Murad: Ver də.
Davud: Dayan. Üçlüyə dəymə. Ala! Min maşına, get də.
Murad: Sən sözünü de. Necə lazımdır, mən özüm yazaram.
Davud: “Əziz rayon sovetinin sədrinə...” Yaz ki “bu andıra qalmış pilləkənin ucundan həyətdə yaşamaq mümkün deyil”.
Murad: Yavaş da.
Davud: Uşaqlarımız hər ora çıxanda yıxılıb ölürlər.
Murad: Dayan, dayan. Davud, sənin axı uşağın yoxdur.
Davud: Necə yəni yoxdur? Əgər uşaqlarım yoxdursa, bəs alimenti məndə nə üçün çıxırlar?
Murad: Davud, bunlar axı burada olmurlar.
Davud: Nə olsun ki? Nə olsun ki olmurlar? Bura bax, sən hələ uşaqsan. Mən qayda-qanunu yaxşı bilirəm. Onlara spravka lazımdır. Spravka var, deməli, uşaqlar da var. İnanmayanın da lap atasına lənət.
Murad: Yaxşı ... Bəlkə, Davud, bəlkə yazaq ki, uşaqlar pilləkəndən yıxılıb əzilirlər.
Davud: Yox, “ölürlər” yaxşıdır. Qoy gəlib bir əncam çəksinlər. Bu pilləkəni də buradan rədd eləsinlər də.
Murad: Yaxşı, nə deyirəm ki?! Özün bilərsən.
Murad: Davud, sən hansı pilləkəni götürtmək istəyirsən?
Davud: Adə, ayrısı var ki?! Bunu deyirəm də.
Murad: Bəs Suğra xala haradan düşəcək?
Davud: Eh, qoca arvaddır. İldə bir dəfə aşağı düşür. Qoy, o biri tərəfdən düşsün.
Murad: Yox, Davud. Bax, bu olmadı. Mən belə ərizəni yaza bilmərəm.
Davud: Necə, yazmırsan?
Murad: Yox.
Davud: İki manatı bəri ötür görüm.
Murad: Qulaq as da, Davud. Axı sən qayda-qanunu yaxşı bilirsən. O iki manatı mənə niyə vermişdin? Mənə işə gecikməyim, düzdür?
Davud: Düzdür. Yox, Ağabala canı, bu olmadı ki.
Murad: Əşi vaxtımı itirmişəm, deməli, pul da mənimdir də.
Davud: Ver, ala. İki manatı bəri ver görüm. Dayan deyirəm sənə, qaçma.
Rüstəm: Davud, nə olub, ay Davud? Nə olub?
Davud: Qaçma. Burax məni. Burax sənə deyirəm.
Rüstəm: Dayan görüm də.
Davud: De, mənim iki manatımı versin.
Rüstəm: Ay Davud, uşaq zad deyilsən ki. Bilirsən ki, Muraddan pul almaq çətin işdir də. Arxayın ol, maaş alanda mən sənə qaytararam.
Davud: Bura bax, qədeş. Verəcəksən a. Yoxsa onun qol-qabırğasını sındıraram.
Murad: Nə işdir ki?
Davud: Ərizə yaza bilirsən?
Murad: Yazıram. Ancaq indi işə tələsirəm. Rüstəm gözləyir e.
Davud: Dayan görək e. Rüstəm gözləyir. Qoy gözləsin. Bura bax. Sən mənim üçün ərizə yaz, mən də bax iki manat verim sənə.
Murad: Ver də.
Davud: Dayan. Üçlüyə dəymə. Ala! Min maşına, get də.
Murad: Sən sözünü de. Necə lazımdır, mən özüm yazaram.
Davud: “Əziz rayon sovetinin sədrinə...” Yaz ki “bu andıra qalmış pilləkənin ucundan həyətdə yaşamaq mümkün deyil”.
Murad: Yavaş da.
Davud: Uşaqlarımız hər ora çıxanda yıxılıb ölürlər.
Murad: Dayan, dayan. Davud, sənin axı uşağın yoxdur.
Davud: Necə yəni yoxdur? Əgər uşaqlarım yoxdursa, bəs alimenti məndə nə üçün çıxırlar?
Murad: Davud, bunlar axı burada olmurlar.
Davud: Nə olsun ki? Nə olsun ki olmurlar? Bura bax, sən hələ uşaqsan. Mən qayda-qanunu yaxşı bilirəm. Onlara spravka lazımdır. Spravka var, deməli, uşaqlar da var. İnanmayanın da lap atasına lənət.
Murad: Yaxşı ... Bəlkə, Davud, bəlkə yazaq ki, uşaqlar pilləkəndən yıxılıb əzilirlər.
Davud: Yox, “ölürlər” yaxşıdır. Qoy gəlib bir əncam çəksinlər. Bu pilləkəni də buradan rədd eləsinlər də.
Murad: Yaxşı, nə deyirəm ki?! Özün bilərsən.
Murad: Davud, sən hansı pilləkəni götürtmək istəyirsən?
Davud: Adə, ayrısı var ki?! Bunu deyirəm də.
Murad: Bəs Suğra xala haradan düşəcək?
Davud: Eh, qoca arvaddır. İldə bir dəfə aşağı düşür. Qoy, o biri tərəfdən düşsün.
Murad: Yox, Davud. Bax, bu olmadı. Mən belə ərizəni yaza bilmərəm.
Davud: Necə, yazmırsan?
Murad: Yox.
Davud: İki manatı bəri ötür görüm.
Murad: Qulaq as da, Davud. Axı sən qayda-qanunu yaxşı bilirsən. O iki manatı mənə niyə vermişdin? Mənə işə gecikməyim, düzdür?
Davud: Düzdür. Yox, Ağabala canı, bu olmadı ki.
Murad: Əşi vaxtımı itirmişəm, deməli, pul da mənimdir də.
Davud: Ver, ala. İki manatı bəri ver görüm. Dayan deyirəm sənə, qaçma.
Rüstəm: Davud, nə olub, ay Davud? Nə olub?
Davud: Qaçma. Burax məni. Burax sənə deyirəm.
Rüstəm: Dayan görüm də.
Davud: De, mənim iki manatımı versin.
Rüstəm: Ay Davud, uşaq zad deyilsən ki. Bilirsən ki, Muraddan pul almaq çətin işdir də. Arxayın ol, maaş alanda mən sənə qaytararam.
Davud: Bura bax, qədeş. Verəcəksən a. Yoxsa onun qol-qabırğasını sındıraram.
| Video 2. Qaynana → |